Podstawy protokołów

Co ONVIF dodaje do adresu wideo

Krótka odpowiedź

ONVIF określa interoperacyjne usługi i profile, ale nie obiecuje każdej funkcji opcjonalnej. Sprawdź wersję urządzenia, deklarowane możliwości i prawa do wymaganej operacji.

Materiał źródłowy 1 · Materiał źródłowy 2

Wykonaj kolejne kontrole

  1. Zidentyfikuj kamerę na podstawie modelu, rewizji sprzętu, wersji firmware i adresu MAC. Przechowuj ten wykaz oddzielnie od haseł; dwa urządzenia o podobnych nazwach mogą udostępniać różne protokoły.

  2. Sprawdź przełącznik ONVIF i osobne konto w instrukcji modelu. Użyj skonfigurowanego portu usługi, nie zakładaj równości z RTSP.

  3. Użyj profili zgłoszonych przez ONVIF i zapisz token wybranego profilu. Mogą różnić się rozdzielczością, kodekiem, dźwiękiem i powiązaniem PTZ.

  4. Sprawdź, czy urządzenie zgłasza wymaganą funkcję ONVIF PTZ i czy lokalne konto ma uprawnienia do sterowania. Zacznij od niewielkiego ruchu pod nadzorem i potwierdź reakcję na polecenie zatrzymania.

Co należy sprawdzić

Zapisz dokładny wymagany wynik: podgląd, zapis zdarzenia, ruch kamery lub długą retencję. Sprawdź każdy osobno, nie uznając obrazu za dowód wszystkich funkcji.

Źródła i zakres

AeoCam jest dostępny dla Windows. Poniższe ustawienia opisują przygotowanie protokołów, a nie certyfikację konkretnej kamery ani obietnicę wszystkich funkcji w każdej wersji aplikacji. Aktualną dostępność sprawdź dla zainstalowanej kompilacji oraz na stronie Microsoft Store.

Dokumentacja producenta opisuje kamerę lub protokół. Nie deklarujemy tutaj testu zgodności z fizyczną kamerą. Menu i możliwości mogą się zmieniać zależnie od modelu i oprogramowania układowego.